ความรักนี่ก็แปลกเนอะ...
ทำให้คนๆ หนึ่งรู้สึกว่าอยากมีชีวิตอยู่เพื่ออีกคนได้
ทำให้โลกใบนี้เต็มไปด้วยความวุ่นวาย
กลับกลายเป็นโลกที่งดงามและน่ายืนหายใจที่สุดก็ได้
แถมยังทำให้คนตาบอดสีได้อีก

 

เอ้า…! ฉันไม่ได้พูดเล่นนะ
เพราะตอนนี้ไม่ว่าจะมองไปทางไหนฉันก็เห็นแต่สีชมพู
โดยเฉพาะเวลาที่เจอหน้าเขา. . .
ฉันยิ่งเห็นแต่สีชมพูที่หวานเจี้ยบที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา



รู้นะ. . .เธอกำลังคิดว่าฉันบ้าอยู่ใช่ไหม?
ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ. . .ก็คงมีคนอยากบ้าเต็มโลกเลยล่ะ
หรือว่า. . .เธอไม่อยากเป็นแบบฉัน




แบบที่มีคนบอกว่า "รัก" อยู่ทุกวันไม่เคยเบื่อ
แบบที่เชื่อและไว้ใจเราอยู่เสมอ. . .แม้ในวันที่อยู่ห่างไกล
แบบที่เวลาเจอกันก็อาจไม่ต้องพูดอะไรมากมาย
แต่เราก็เข้าใจในกันและกัน

 

สารภาพมาเถอะ. . .ว่าเธอก็อิจฉาฉัน
ฉันไม่เชื่อหรอกว่า. . .จะมีใครไม่อยากมีบุคคลที่เรียกว่า "คนรัก" อยู่ข้างๆ
มันเป็นเรื่องวิเศษที่ใครๆ ก็ปรารถนาอยากมีเหมือนกัน... จริงไหม ?